(Stiff,1980)
Άμα πετύχετε πουθενά τον Peter Buck των R.E.M. (…), μην του πιάσετε την κουβέντα γι’ αυτό το δίσκο. Θα ξημερωθείτε μιλώντας για το Crazy Rhythms…
Έπρεπε να περάσουν έξι χρόνια από την κυκλοφορία του ντεμπούτο των απόλυτων nerds Bill Million και Glen Mercer για να γίνει το «όνειρο» του Buck πραγματικότητα και να αναλάβει την παραγωγή ενός άλμπουμ των Feelies, στην συγκεκριμένη περίπτωση το The Good Earth. Στο ντεμπούτο τους όμως δεν υπήρχε τίποτα το... συμβατικό. Απολύτως. Τότε είχαν ξεκαθαρίσει στην Stiff Records πως δεν θα το υποστήριζαν ούτε με περιοδείες, ούτε πουλώντας t-shirt. Ο rock μύθος μάλιστα θέλει το γκρουπ να ενημερώνει την εταιρεία πως το “t-shirt” είναι κάτι που φοριέται κάτω από το πουκάμισο...
Τα πρόσωπα των Glenn Mercer, Bill Million, Keith DeNunzio (λέγε με και Keith Clayton) και Anton Fier, κοσμούν το πιο geek εξώφυλλο όλων των εποχών. Η μουσική τους από τηνάλλη υπήρξε μία απολαυστική συνάντηση των ιδεών των Television, του αρτιστίκ ύφους των Talking Heads και της all time παράδοσης των Velvet Underground. Οι Glenn Mercer και Bill Million, που θα μπορούσαν άνετα να είχαν παίξει τότε σε καμία χαζοαμερικάνικη εφηβική κωμωδία, ήταν το υπεύθυνο δίδυμο για τις δύο πιο ξεκάθαρα στακάτες και αναζωογονητικές κιθάρες της εποχής, για το συγκρότημα που είχε ξεκινήσει από το Νιου Τζέρσεϊ παίζοντας διασκευές των Velvet και των Stooges και έχοντας εφημερίδες όπως η VillageVoice να τους αποκαλεί το 1978 ως την καλύτερη underground μπάντα της Νέας Υόρκης. Δύο χρόνια αργότερα όχι μόνο είχαν συμβόλαιο, αλλά και ένα ιδιαίτερα προσωπικό μινιμαλιστικό ύφος.
Δύσκολα αντιστέκεται κανείς στο Crazy Rhythms. Είτε μυημένος, είτε όχι. Καλά τον Peter Buck αφήστε τον...
Πέτρος Αντωνάκης
