(RCA Records)
Το 1980 ήταν η χρονιά της Μαϊμούς και… του πρώτου ροκ φεστιβάλ στην Σοβιετική Ένωση, της κυκλοφορίας του Monster του Herbie Hancock, της αυτοκτονίας του Ian Curtis των Joy Division παραμονές της Αμερικάνικης περιοδείας τους, της κυκλοφορίας του Back in Black των AC/DC, του γάμου της Patti Smith με το πρώην μέλος των MC5 Fred “Sonic” Smith, της κυκλοφορίας του End of the Century των Ramones, της δολοφονίας του John Lennon, της διάλυσης των Boys Next Door και της μεταμόρφωσης τους σε Birthday Party, της κυκλοφορίας του Making Movies των Dire Straits και του θανάτου του John Bonham (των Led Zeppelin)…
… Γιατί, δεύτερον, κατόρθωσε να ισορροπήσει, άψογα, ανάμεσα σε εμπορικό και πρωτοποριακό, χρησιμοποιώντας μάλιστα μουσικούς που όχι μόνο αποτελούσαν την αφρόκρεμα της εποχής αλλά προέρχονταν και από διαφορετικές μουσικές τάσεις ή και γενιές – Carlos Alomar (εκ των μονίμων συνεργατών του), Robert Fripp, Pete Townshend, Michi Hirota, Roy Bittan, Andy Clark για να αναφέρω μερικούς – Και φυσικά ας μην ξεχνάμε και το τραγούδι “Kingdom Come” που ήταν σύνθεση του Tom Verlaine (των Television)… … Και γιατί, τρίτον, στιχουργικά κατόρθωσε… από την μια να καθρεφτίσει την εποχή, τα γεγονότα αλλά και τους μύθους της (“Fashion”, “ Scream Like A Baby”, “ It’s No Game” – που ανοίγει και κλείνει το άλμπουμ)… ενώ από την άλλη δεν φοβήθηκε να ξεγυμνώσει την ψυχή του και να ξεφορτωθεί μια για πάντα την glitter περσόνα του (“ Ashes To Ashes” & “ Teenage Wildlife”).Θόδωρος Πετιρόπουλος
