Αντίο, Jacko...


Δυστυχώς, όταν τα ΜΜΕ αναφέρονται στους superstars της pop μουσικής, σπάνια κρίνουν το μουσικό τους έργο στην πραγματική του διάσταση.
Αυτό ήταν κανόνας για τον Michael Jackson τόσο όσο ζούσε αλλά σίγουρα και κατά την κάλυψη των τραγικών γεγονότων γύρω από τον πρόωρο θάνατό του.
Ο Jacko ήταν πραγματικά ένα μεγάλο ταλέντο με πρώτη και κύρια αρετή του την εξαιρετική σκηνική παρουσία (λογικό, αφού ήταν εκ γεννετής αναγκασμένος να έχει σκηνική παρουσία). Ουσιαστικά είχε δύο διαφορετικές σταδιοδρομίες, οι οποίες συμπτωματικά καλύφθηκαν και από δύο δισκογραφικές εταιρείες, τη Motown και την Epic. Ουσιαστικό σημείο καμπής της σταδιοδρομίας του όμως ήταν η ενηλικίωσή του και η αλλαγή που φέρνει στις φωνητικές χορδές.

Ο Jacko είχε γίνει γνωστός διότι ως παιδί ήταν ένας εξαιρετικός τραγουδιστής με τα standards των ενηλίκων. Αν και προσπάθησε πολύ να αποφύγει την αναγκαστική, λόγω ενηλικίωσης, μεταμόρφωση της φωνής του (για το λόγο αυτό αλλά και για λοιπούς λόγους ορθοφωνίας μιλούσε με ψιλή φωνή) δεν τα κατάφερε. Το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπισε, επιτυχημένα όμως, ο Stevie Wonder (δεν ήταν τυχαία στενοί φίλοι). Συνεπώς ο Jacko, ξεκινώντας την ανεξάρτητη και αυτοκυρίαρχη πορεία του στην Epic, είχε ένα μείον: είχε χάσει τη χροιά του. Για τους λόγους αυτούς, αλλά και επειδή εκμεταλλεύτηκε τη χρυσή εποχή των studio, έριξε το βάρος των δίσκων του στην παραγωγή και των συναυλιών του στο χορό. Επίσης, με τη συνδρομή του Quincy Jones, υπέταξε τη σύγχρονη jazz αρμονία στις επιταγές της pop μουσικής με εκπληκτικά αποτελέσματα. Το κοινό ήταν έτοιμο και εκπαιδευμένο.

Με τους πειραματισμούς του jazz-rock από τη μία αλλά και την τρομακτική δημοτικότητα της disco και του funk από την άλλη, το αυτί του κοινού ήταν έτοιμο να δεχτεί pop μουσική με jazz αρμονία και γενικά συνθετότερες συγχορδίες.

Ο Quincy ήταν γάτος σε αυτά. Επίσης, αυτό ήταν η μόδα της εποχής ανάμεσα στους session μουσικούς οι οποίοι είχαν πλέον ξεφύγει από το αυστηρά κλασσικό υπόβαθρο και είχαν ΚΑΙ jazz μουσική παιδεία. Το Thriller λοιπόν ήταν ακριβώς αυτό: ένας δίσκος που πάντρευε τη jazz αρμονία με τους disco ρυθμούς και το rock ήχο.

Quincy
Jones στην παραγωγή, οι Toto στα όργανα
(φρέσκιοι από το Grammy τους για το IV την αμέσως προηγούμενη χρονιά) και ο φοβερός και πρώτος μεταξύ ίσων Bruce Swedien πίσω από την κονσόλα. Να αναφέρουμε ακόμη πως το video clip του Thriller ανέλαβε ο John Landis ο οποίος μόλις είχε κυκλοφορήσει το Blues Brothers. Το αποτέλεσμα ήταν 60 εκ. πουλημένοι δίσκοι. 

Η απώλεια του Jacko είναι μεγάλη διότι πιστεύουμε πως μουσικά είχε να δώσει ακόμη πολλά (τα album που κυκλοφόρησε στην Epic ήταν μόλις 6). Ήδη ετοίμαζε νέο υλικό με νέους καλλιτέχνες όπως ο Akon το οποίο δυστυχώς δεν θα ακούσουμε ποτέ, έστω στη μορφή που το προόριζε ο Jacko... Αντίο Jacko, θα σε θυμόμαστε για πάντα...

Θανάσης Πασχάλης
 


 
E-mail
Αποστολή Κορυφή Σελίδας
Time Machine
article image
Οι 15 φάσεις των R.E.M.
Κάθε ένα από τα άλμπουμ τους είχε την δική του προσωπικότητα
article image
Περί Καλοκαιριού …γενικώς!!!
10 διαχρονικά τραγούδια για το καλοκαίρι...
article image
Η γέννηση του Low Bap ως μουσικο-πολιτικό κίνημα & ο δημιουργός Μιχάλης Μυτακίδης
O γνωστός-άγνωστος, οι σπόνσορες και οι άλλοι... (μέρος β)
article image
Γυναίκες και country/folk...
Από την Joan (Baez) και την Joni (Mitchell) στην Joanna (Newsom)
article image
H Γέννηση του Rock 'n' Roll
Τα πρώτα βήματα, οι επιρροές, η αντίθεση "λευκού" - "μαύρου"
MusicNonStop