Κάπου εκεί στα μέσα των 60’s ο τεράστιος Muddy Waters είχε πει το ιστορικό ότι «το blues γέννησε ένα μαύρο παιδί και του έδωσε το όνομα Rock ‘n’ Roll». Πράγματι το blues έδωσε στο R’n’R τον ηλεκτρισμό, την ζωντάνια και το λαϊκό χαρακτήρα που απαιτεί ένα μουσικό είδος γιο να αποκτήσει έρεισμα στο ευρύ κοινό και ιδίως στο νεανικό. Το blues, το οποίο βρήκε τον «σκληρό» και ηλεκτρικό χαρακτήρα την δεκαετία του 40 όταν οι μαύροι μπλουζμεν μετακόμισαν μαζικά, λόγω φυλετικών διακρίσεων, από το φτωχό νότο στον βιομηχανικό βορρά, όπου και βρήκαν καταφύγιο στην εταιρία των αδελφών Chess (Σικάγο). Εκεί παίζοντας σε μεγάλες αίθουσες άρχισαν να βάζουν τους πρώτους ενισχυτές στις κιθάρες τους και να φυσούν τις φυσαρμόνικες τους μπροστά σε μικρόφωνα, δημιουργώντας τον πυρήνα του ηλεκτρικού μπλουζ.
Μια άλλη μουσική σκηνή που έδωσε στοιχεία στην γέννηση του Rock ‘n’ Roll ήταν το Swing. Αν θέλουμε να δώσουμε ένα απλοϊκό ορισμό του Swing θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι χορευτική τζαζ, που παίζεται από μεγάλες μπάντες. Το swing αναπτύχθηκε την δεκαετία του 30 και ανδρώθηκε στις δεκαετίες του 40 και του 50 (ημέρες δόξας γνωρίζει και  τώρα αρχές του 21ου αιώνα!!!). Χαρακτηριστικότερες μπάντες που έπαιζαν swing και γνώρισαν τεράστια επιτυχία στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα ήταν εκείνες των Benny Goodman και Duke Ellington. Από το swing το Rock ‘n’ Roll πήρε τον ρυθμό και το χορευτικό του χαρακτήρα.

Μια άλλη κυρίαρχη σκηνή αρχές της δεκαετίας του 50 ήταν εκείνη του R’n’B, όπου οι μαύροι καλλιτέχνες είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο. Ήταν μια μουσική που στηριζόταν στην πολύ καλή ρυθμ-σεσιον, στα πνευστά και στα εκπληκτικά φωνητικά. Το R’n’B έδωσε στους δημιουργούς του R’n’R την ιδέα, ότι μουσική παράγουν 3 ή 4 άτομα με την ιδιότητα του γκρουπ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι King of Rhythm του Ike Turner, ενώ το γκρουπ του Jackie Brenston βγάζει το 1952 το κομμάτι Rocket 88 που θεωρείται πρόδρομος του R’n’R.



Μέχρι τώρα παρατηρούμε ότι οι βασικοί επηρεασμοί της γέννησης του R’n’R έχουν να κάνουν με την μαύρη μουσική πραγματικότητα (blues, swing/jazz, R’n’B). Αλήθεια από την πλευρά των λευκών τι γινόταν τότε; Με μια λέξη show business! Τεράστια ονόματα όπως ο Frank Sinatra, o Dean Martin, o Andy Williams, η Doris Day, η Peggy Lee, και άλλοι, περισσότερο ενδιαφέρονταν για τα συμβόλαια τους με τις δισκογραφικές εταιρίες και με τα μεγάλα κλάμπ της Νέας Υόρκης και του Λας Βέγκας και λιγότερο για να πουν κάτι καινούργιο στη νεολαία της εποχής. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε και την μεγάλη συμβολή, στην εδραίωση του R’n’R, του Sam Phillips, ιδιοκτήτη της Sun Records μιας σχετικά μικρής δισκογραφικής εταιρίας. Ακόμη, θα πρέπει να τονίσουμε, ότι εκείνη την εποχή ήταν πολύ εύκολο για ένα τραγουδιστή ή ένα γκρουπ να μπει σε ένα studio να γράψει ένα 45αρι για να το κάνει δώρο στη φίλη του ή στην μητέρα του ! (περίπτωση Elvis Presley). Ένας άλλος παράγοντας που βοήθησε στη διάδοση και εδραίωση του R’n’R,  ήταν η ιδέα του ραδιοφωνικού DJ Alan Ford να μεταδίδει σε Παναμερικανικό δίκτυο τραγούδια R’n’R κάτι που το πλήρωσε αργότερα πολύ ακριβά (θα ασχοληθούμε στο μέλλον με αυτή τη θλιβερή ιστορία).
Θα ρωτήσει τώρα κάποιος, ποια είναι η θέση της country στην υπόθεση «γέννηση του R’n’R»; Θα περίμενε κανείς να είναι σημαντική. Είναι όμως; Εκείνη την εποχή ο κόσμος της country αντιπροσωπευόταν από δύο τάσεις. Η μια ήταν εκείνη της «αντιδραστικής» country του «βαθέως Αμερικάνικου κράτους» και η άλλη ήταν η country της διαμαρτυρίας με μπροστάρηδες τον Woody Guthrie και τον Hank Williams. Οι καλλιτέχνες της πρώτης κατηγορίας, όχι μόνο δεν έδωσαν τα φώτα τους στο R’n’R, αλλά μισούσαν τους «νεαρούς με τα πέτσινα ρούχα και τα λαδωμένα μαλλιά που έπαιζαν την μουσική των μαύρων». Οι δε δεύτεροι σχεδόν αδιαφόρησαν για το φαινόμενο R’n’R και παρέμειναν περιχαρακωμένοι στις θέσεις τους. Εν κατακλείδι η γέννηση του R’n’R ήταν ένα τόσο σημαντικό μουσικό γεγονός που μπορεί να συγκριθεί μόνο με την έκρηξη του Punk στη Ν. Υόρκη και στη Μ. Βρεττανία. Ποτέ άλλοτε ο μουσικός κόσμος της Pop δεν αισθάνθηκε τόσο ισχυρό ταρακούνημα όσο το 1954 και το 1976.

Παρακάτω παραθέτουμε 5 από τα χαρακτηριστικότερα τραγούδια της Rock ‘n’ Roll κουλτούρας.

1. Be-Bop-A-Lula: Gene Vincent (1956) (USA 7, UK 16). Το τραγούδι ήταν σύνθεση του Gene Vincent και ηχογραφήθηκε στην Capitol, που τότε έψαχνε και αυτή εναγωνίως να βρει τον δικό της Presley! Τον Gene Vincent συνόδευαν οι Blue Caps.
2. Heartbreak Hotel: Elvis Presley (1956) (USA 1, UK 2). Ένα τραγούδι με δύο Νο 1! Ήταν το πρώτο που έγραψε ο “King” στην RCA. Όταν το είπε στην τηλεόραση τον Απρίλιο του 1956 υπολογίζεται ότι τον παρακολούθησαν 70εκ Αμερικάνοι πολίτες!
3. Whole Lotta Shakin Goin’on: Jerry Lee Lewis (1957) (USA 3, UK8). Το τραγούδι αποτελεί το απόλυτο δείγμα των επιρροών που δημιούργησαν το R’n’R με προεξάρχουσα εκείνη του R’n’B. Ο J.L. Lewis υπήρξε ένας εκρηκτικός περφόμερ προσωποποίηση του μίγματος sex & drugs & Rock’n’ Roll!
4. Summertime Blues: Eddie Cochran (1958) (USA 8, UK 18). Ο πρόωρος χαμός του, από ατύχημα, στα 23 του, τον κατέταξε στους θρύλους της Rock. Το κομμάτι έχει γνωρίσει αρκετές διασκευές με πιο χαρακτηριστική εκείνη των Blue Cheer.
5. Tutti Frutti: Little Richard (1956) (USA 17, UK29). Το πρόβλημα με το συγκεκριμένο κομμάτι του Little Richard, ήταν ότι παιζόταν στα ραδιόφωνα περισσότερο οι διασκευές από λευκούς καλλιτέχνες και όχι το πρωτότυπο. Πάντως αν αναζητήσετε «λευκή» εκτέλεση του κομματιού, εκείνη του Elvis Presley ήταν «άπαιχτη».