Από το Siamese Singles των Smashing Pumpkins μέχρι το προ ολίγων ημερών απόκτημα του εξαπλού βινυλίου των Kluster, έχουν μεσολαβήσει αρκετές πλην άκαρπες προσπάθειες να καλυφθούν οι τρύπες του συλλεκτικού μου «εγώ», δαπανώντας χρόνο και χρήμα στο κυνήγι κάποιου μουσικού κουτιού. Κι ενώ ουκ ολίγες φορές, έχω αφορίσει τα λογής box sets που κυκλοφορούν στην αγορά ως καλλιτεχνικά «φέρετρα» για λόγους που υποψιάζομαι ότι καταλαβαίνετε, ωστόσο έχω καταφέρει να αποστασιοποιηθώ από την πληθωριστική πλέον παρουσία τους στην παγκόσμια αγορά και να εστιάσω σε κάτι που πραγματικά θεωρώ πως αποτελεί ένα μικρό κομμάτι ιστορίας στο μικρό μουσικό μου σύμπαν. Στο «κάτι» που θα κάνει τη διαφορά και θα μου κλείσει υποχθόνια το μάτι ώστε να βρει φιλόξενη στέγη, υπερτονίζοντας εκ νέου τη ματαιοδοξία μου… Έτσι, στήνοντας καραούλι στα newsletters που κάνουν φιλότιμες προσπάθειες να με εκμαυλίσουν με επερχόμενες κυκλοφορίες, γνωρίζοντας εκ των προτέρων πως θα ξεφύγω από το budget (λέμε τώρα…), καταλήγω κάθε φορά σε δυο τρεις τίτλους (δε λέω κάθε πότε) που αποτελούν αντικείμενα πόθου τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Εδώ τα κριτήρια αλλάζουν για τον καθένα αλλά ένα και μοναδικό είναι πάγιο και πάντα θα χτυπάει καμπανάκι: limited edition.
Όπως ακριβώς πλέον κάνω με τα δισκάκια που αληθινά θέλω να έχω στη δισκοθήκη μου, προσπερνώντας πια το σύνδρομο του «έχω τόσους», έτσι κι απαράλλαχτα πράττω και με τα λογής λογής «φερετράκια» που σκάνε κάθε τόσο στην αγορά. Βέβαια, γούστο του καθενός είναι που θα χαλάει (ή όχι) το μεροκάματό του ή το χαρτζιλίκι του (οι παραδοσιακοί τζαμπατζήδες εξαιρούνται και ο νοών νοείτω).Όλοι όμως εμείς οι παλαβοί που ταλαιπωρούμαστε από ανίατο φετιχισμό για το real thing, γνωρίζουμε πως ούτε με mp3 ούτε με flac φτιάχνεις μια συλλογή της προκοπής και πως όχι, δεν κυκλοφόρησε ουίσκι Beatles αλλά ένα κόντρα remastered box set και μάλιστα σε δυο version, mono και stereo… Τ
