Κλείνεις τα μάτια για να σκεφτείς τι σου άφησε η προηγούμενη χρονιά και οι εικόνες (αφήνουμε λίγο τις νότες και ψάχνουμε και για το οπτικό εδώ...), ευχάριστες ή απωθητικές, ξεκινούν να προβάλλονται στο λίγο άβολο multiplex σου…

Οι πρώτες κυριεύσουν το χώρο, είναι οι animation φιγούρες του Toy Story 3. Με διαφορά το πιο feel good, γλυκό, συγκινητικό έργο της χρονιάς, μας έκανε να ψάξουμε στις κούτες μας μήπως και κατά λάθος πετάξαμε κανένα παλιό παιχνίδι και το μετανιώσουμε πικρά… Μετά από την animation αποθέωση που συνδύασε το τερπνόν μετά του ωφελίμου (βλέπε 1 δις. έσοδα…), όλα καταφθάνουν μπερδεμένα.

Το τεράστιο κεφάλι της Helena Bonham Carter στην Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων του Burton που ήταν εντυπωσιακή, αλλά όχι τόσο καταλυτική που ίσως να περιμέναμε.

Οι δίχως βαρύτητα μονομαχίες στους διαδρόμους του Inception που έπαιξε με το μυαλό μας και το… κέρδισε.

Το Scott Pilgrim vs. the World και το πόσο χαριτωμένα χαζό σε κάνουν να δείχνεις οι νεανικοί έρωτες.

Οι αμέτρητες, αχρείαστες, τραγικές ερωτικές κομεντί της χρονιάς. The Bounty Hunter, Τα Μάθατε για τους Μόργκαν, Ζευγάρια στα Βαθιά και πάει λέγοντας…

Η ωριμότητα του (προ)τελευταίου Harry Potter που σύντομα θα κλείσει έναν εντυπωσιακό κύκλο.

Το The Social Network που μας σήκωσε από τον υπολογιστή και μας πήγε στην αίθουσα για να δούμε τον… υπολογιστή μας.

Τα φιλιά του Jim Carrey και του Ewan McGregor στο I Love You, Phillip Morris.

Τα βαρετά κοντινά του ανεκπλήρωτου έρωτα του The Twilight Saga: Ecliplse.

Κάποιες ταινίες που δεν αποδείχθηκαν τόσο έξυπνες όσο θα ήθελαν. Greenberg, Date Night, etc…

Η ανατριχιαστική εικόνα του ακρωτηριασμού στο 127 Ώρες του Danny Boyle και του Aron Ralston…

Το λευκό φόρεμα και το σκοτεινό βλέμμα της Natalie Portman στον Μαύρο Κύκνο…

Η αβάσταχτη (πλέον…) γοητεία του Colin Firth και ο Λόγος του ως Βασιλιάς.

Τέλος, το σοκ του Κυνόδοντα. Το Ελληνικό σοκ…

Και όχι, παρότι περιμέναμε το αντίθετο, καμία από τις «προβολές» αυτές δεν ήταν 3D. Για να δούμε και στο τέλος του 2011...