Υπήρξαν τρίο, αργότερα κουαρτέτο, μετά ξανά τρεις. Έπαιξαν στα όρια του industrial στην αρχή, αργότερα του indie metal, από MTV darlings και υποψήφιοι για το Mercury Prize για το Troublegum (που το ’94 πούλησε μόνο στην Βρετανία 100.000 αντίτυπα), έμαθαν να ζουν με σκαμπανεβάσματα και πιο «ταπεινά», κάτι που έτσι κι αλλιώς το είχαν μέσα τους. Όποιος θυμάται εκείνα τα κατακλυσμικά Babyteeth και Pleasure Death του ’91 και ’92 αντίστοιχα, σίγουρα έβαζε στοίχημα πως δεν το έχουν το σταριλίκι μέσα τους οι Therapy?. Ευτυχώς... Ο κιθαρίστας/τραγουδιστής Andy Cairns οδηγεί με τον καλό του φίλο Michael McKeegan τους Therapy? εδώ και δύο δεκαετίες και με τον Neil Cooper στα ντραμς από το 2002, συνεχίζουν να δίνουν την δική τους, Ιρλανδέζικη άποψη περί Θεραπείας, δένοντας τα μεταλλικά θέματα με μελωδία, και με υπερφορτώσεις τεχνικής και πάθους. Λίγο πριν φτάσουν ακόμα μία φορά στη χώρα μας για μία συναυλία στο Κύτταρο στις 21 του μήνα, ο Andy Cairns βρήκε την ώρα να μας απαντήσει σε κάποιες ερωτήσεις...
Συνέντευξη: Πέτρος Αντωνάκης
Έχουν περάσει 20 ολόκληρα χρόνια από τότε που ξεκινήσατε. Αυτό σε κάνει πάνω απ’ όλα να αναρωτιέσαι πως καταφέρατε να μείνετε μαζί;
Το σκέφτομαι και εγώ κάποιες φορές πως τα καταφέραμε, αν και δεν μοιάζει πως έχουν περάσει 20 χρόνια για να είμαι ειλικρινής. Βοηθάει πως μας αρέσει πραγματικά αυτό που κάνουμε…
Έχετε πετύχει πολλά πράγματα στην καριέρα σας. Τι άλλο έχει μείνει;
Θέλω να σκέφτομαι πως ο καλύτερος δίσκος μας δεν έχει φτιαχτεί ακόμα…
Ζήσατε τις μέρες του grunge, της brit pop, της dance beat mania. Ήταν εύκολο να μην επηρεάζεσαι από το κάθε τι που ήταν δημοφιλές κάθε φορά;
Όχι και τόσο. Δεν αισθάνθηκα ποτέ «rock star» και έτσι το να προσπαθώ να γίνω υπέροχος και trendy δεν θα ήταν άνετο. Έτσι κι αλλιώς είμαστε πολύ ατίθασοι στην δημιουργικότητά μας, ακούμε πολλά που μας επηρεάζουν και θα αισθανόμασταν παγιδευμένοι εάν φτιάχναμε ξανά και ξανά το ίδιο άλμπουμ.
Το single του ’98, “Church of Noise” με την έντονη χρήση των samples αποτέλεσε τότε μία έκπληξη για πολλούς. Το πρόσφατο άλμπουμ Crooked Timber έχει επίσης κάποια. Είστε ακόμα ανοιχτοί σε οτιδήποτε ακούγεται καλά στα αυτιά σας;
Στο πρώτο μας άλμπουμ, το Babyteeth, χρησιμοποιήσαμε ΠΟΛΛΑ samples όμως οι κανόνες έγιναν πιο αυστηροί στα 90s και έγινε πολύ πιο ακριβό όταν χρησιμοποιούσαμε πάρα πολλά. Μας αρέσει ωστόσο να τα προσθέτουμε από καιρό σε καιρό ως μικρά σημεία αναφοράς.
Ο προσωπικός σας ήχος είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα των Therapy?;
Είμαι περήφανος γι’ αυτό που κάνουμε, δεχόμαστε μεγάλη επίθεση από συγκεκριμένους rock fans επειδή δεν ακολουθούμε ένα συγκεκριμένο μονοπάτι, ωστόσο πιστεύουμε πως υπάρχουμε ακόμα λόγω της ικανότητάς μας να δοκιμάζουμε καινούργιες ιδέες.
Η σχέση σας με τον Αγγλικό τύπο; Τότε και τώρα;
Έχω σταματήσει να προσπαθώ να καταλάβω τον Αγγλικό τύπο. Όποτε μας αγαπάνε, μας αγαπάνε. Όποτε μας μισούν, μας μισούν. Οργώνουμε πεισματικά το δικό μας αυλάκι…
Είστε μία μπάντα που εγγυάστε να δίνετε το καλύτερο εαυτό σας στις live εμφανίσεις. Απλά αγαπάτε αυτό που κάνετε ή μήπως οι άλλες μπάντες δεν σέβονται το κοινό και τόσο πολύ;
Όπως ανέφερα νωρίτερα, αγαπάμε αυτό που κάνουμε. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ να το κάναμε αυτό απλά από υποχρέωση.
Αισθάνεστε πάντα καλά όταν επιστρέφετε στην Ελλάδα;
Λατρεύουμε να ερχόμαστε στην Ελλάδα, δύο από εμάς μάλιστα κάναμε διακοπές εκεί το καλοκαίρι. Νομίζω πως μπορούμε να πούμε πως δεν χορταίνουμε το μέρος…
Και ποια θα έλεγες πως είναι η απόλυτη ηχογράφηση του γκρουπ;
Τα Babyteeth και Crooked Timber είναι οι δύο δίσκοι των Therapy? που όλοι πρέπει να έχουν…
