Ακόμα δεν έχω πιστέψει αυτό που συνέβη. Να γνωρίσω έναν από τους σημαντικότερους ανθρώπους της μουσικής βιομηχανίας, να ανταλλάξουμε κάμποσα mail προκειμένου να γίνει η παρακάτω συνέντευξη και στο μεσοδιάστημα, πριν προλάβω καν να την μεταφράσω, ο Greg να έχει φύγει από τη ζωή στα 57 του χρόνια, και μάλιστα με τον πιο άδικο τρόπο, σ’ ένα τραγικό δυστύχημα πριν από το τελευταίο Live της Αννας Βίσση στην Κύπρο...

Συνέντευξη: Βασίλης Λαδονικόλας

Δυστυχώς λοιπόν, έχω το θλιβερό προνόμιο να έχω πάρει την τελευταία συνέντευξη του μεγάλου Greg Ladanyi...Ελπίζω μόνο φεύγοντας, να μην ξέχασε να πάρει μαζί του εκείνους τους δίσκους και τις μουσικές που αναφέρει ότι τόσο αγάπησε. Εκείνες που θα παίρνε αν πήγαινε σ’ ένα μακρινό και απομονωμένο νησί να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του...Ας δούμε τι μας είπε ένας τόσο σημαντικός άνθρωπος της μουσικής που δε βρίσκεται πια ανάμεσά μας, για το παρελθόν, το παρών και το μέλλον της μουσικής, της δισκογραφίας και των παραγωγών... 

Αλήθεια Greg, πόσο άλλαξε η δουλειά (τόσο τεχνικά όσο και επιχειρηματικά) από τη χρυσή για τα στούντιο δεκαετία του 80, σε σχέση με σήμερα;
Μέρα – Νύχτα, Μαύρο και Ασπρο. Τόσο εντυπωσιακές και κοσμογονικές είναι οι αλλαγές που έχουν συμβεί. Η τεχνική αλλαγή πιστεύω ότι ήταν θετική και παραγωγική για τη δημιουργική διαδικασία, ενώ παράλληλα, καλλιτέχνες, παραγωγοί και μηχανικοί ήχου όλοι μοιράζονται τις ευκαιρίες. Δουλεύουμε σ’ ένα κόσμο όπου «όλα είναι πιθανά» από οποιοδήποτε ήχο σε οποιοδήποτε στυλ. Το μυστικό είναι να μαθαίνεις να χρησιμοποιείς την τεχνολογία και να είσαι παραγωγικός. Αυτά όσον αφορά το τεχνικό κομμάτι, διότι ως πρός το επιχειρηματικό, τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι χειρότερα. Δεν πουλάμε μουσική πια, καθώς αυτή τη βρίσκει κανείς δωρεάν, ή τουλάχιστον έτσι ισχυρίζονται. Δυστυχώς πιστεύω ότι χάσαμε την ευκαιρία να είμαστε μέρος των θετικών αλλαγών που έφερε η εποχή του διαδικτύου. Σήμερα εκατομμύρια δολάρια και ευρώ χάνονται, ενώ παράλληλα οι καλλιτέχνες, οι παραγωγοί και οι τεχνικοί, έχουν περιέλθει σε μια αναμφίβολα προβληματική και δυσάρεστη κατάσταση, χωρίς να αναφέρω τις δισκογραφικές εταιρίες που ουσιαστικά έχουν σταματήσει όλες τις προωθητικές ενέργειες καλλιτεχνών. Τώρα οι δισκογραφικές επιθυμούν η  ανάπτυξη να έχει γίνει πριν ξοδέψουν λεφτά στους καλλιτέχνες.

Που βλέπεις να πηγαίνουν τα πράγματα με τη μουσική βιομηχανία, τόσο ως προς την παραγωγή όσο και ως προς τη διακίνηση της μουσικής;Η τέχνη της μουσικής και όχι τα χρήματα, οδηγούν ξανά τις παραγωγές. Κι αυτό από μια οπτική γωνία είναι καλό να συμβαίνει. Η μουσική έχει να κάνει με την τέχνη και με την προσπάθεια να τη δημιουργήσεις. Η διανομή είναι ορθάνοιχτη και καθώς όλοι καθορίζουμε το πώς θα λειτουργήσει αυτό το μοντέλο, το internet προσφέρει μια δωρεάν πλατφόρμα για τους καλλιτέχνες προκειμένου να καθιερώσουν και να προωθήσουν τον ήχο και την εικόνα τους και να δημιουργήσουν το κοινό τους. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για ένα καλλιτέχνη να επικοινωνήσει με το κοινό. Μέσω ITunes, Myspace, Facebook, Amazon, Yahoo, Music κλπ. Οι καλλιτέχνες πλέον κρατάνε την τύχη στα χέρια τους και το μέλλον τους… 

Υπάρχει άραγε χώρος για κάτι άλλο εκτός του διαδικτύου; Το ρωτάμε αυτό γιατί είμαστε φανατικοί συλλέκτες SACD δίσκων (2ch & surround) και θα θέλαμε τη γνώμη σας για το αν υπάρχει χώρος για Hi rez audio...
Θα ήθελα οι μουσικόφιλοι να μπορούσαν να έχουν την εμπειρία της κορυφαίας ηχητικής πιστότητας. Πριν μερικά χρόνια όλοι πιστέψαμε ότι μέσω των 5.1 DVD θα γινόταν αυτή η μετάβαση. Εχοντας την ευθύνη του ρεμίξ των Jackson Browne, Midnight Oil και Toto, στην ανάλυση των 96K 24 BIT, έχω να δηλώσω ότι η ηχητική εμπειρία ήταν ανώτερη από οτιδήποτε άλλο έχω ακούσει ποτέ ως επαγγελματίας μηχανικός ήχου και παραγωγός. Πιστεύω ότι εν καιρώ θα μπορούμε να αγοράσουμε υψηλής πιστότητας CD ή τραγούδια σε προσιτές τιμές.

Τα μεγάλα στούντιο και κατ’ επέκταση οι μεγάλες επενδύσεις πιστεύεις ότι τελείωσαν; Η εποχή του ροκ εν ρολ πέθανε;
Θα έλεγα ότι γενικότερα οι μεγάλες παραγωγές ανήκουν στο παρελθόν. Οσο για το ροκ εν ρόλ υπάρχει ακόμα, δεν θα πεθάνει ποτέ, διότι πάντα επαναπροσδιορίζει τον εαυτό του.

Μήπως από τη χρυσή εποχή του studio έχουμε περάσει στη χρυσή εποχή του Live ;
Τα ροκ κονσέρτα και γενικότερα η μεγάλη συναυλιακή εμπειρία επιτυγχάνονται μέσα από πολύ μεγάλες παραγωγές και μεγάλη επιτυχία. Δε θεωρώ ότι αντικαθιστούν τη χρυσή εποχή των στούντιο. Οι συναυλίες αποτελούν πάντα τη Live εμπειρία των δίσκων που αγαπήσαμε, γι αυτό και δε θα σταματήσουν ποτέ να γίνονται αφού η επαφή κοινού καλλιτέχνη δεν υποκαθίσταται. Τα Live είναι show.

Ποιά παραγωγή σας εντυπωσίασε τελευταία;Οι παραγωγές των Kings of Leon, Dave Mathews, Coldplay και Αννα Βίσση…Ολοι τους είναι πολύ καλοί δίσκοι και περιμένω οι καλές δουλειές να συνεχίσουν να γίνονται.

Αν έπρεπε να πάρεις 10 δίσκους μαζί σου σ’ ένα απομονωμένο νησί που θα πήγαινες ποιοί θα ήταν αυτοί (με κριτήρια και καλλιτεχνικά και τεχνικά);
Θα έπαιρνα τα Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band και White Album από τους Beatles, το Rumors των Fleetwood Mac, το IV των Toto, Dave Mathews, Nora Jones, το Thriller του Michael Jackson, U2, Peter Gabriel, Paul Simon…Είναι τόσοι πολλοί που πιθανόν να μην ξαναγύριζα...

Ποιές είναι ακριβώς οι δραστηριότητες της MJMG;Η MAPLE JAM MUSIC GROUP είναι μια μουσική εταιρία που υποστηρίζει τους τομείς του Management, Production, Publicity και της διανομής μέσω της μεταπώλησης και του Internet. Η ανάπτυξη είναι το κλειδί για τους νέους και τους καταξιωμένους καλλιτέχνες. Αυτό επιζητούμε κάθε φορά που κάνουμε ένα νέο δίσκο. Εκεί που ξεχωρίζει η εταιρία μας από τις άλλες είναι ότι τα κάνουμε όλα αυτά in house.  

Με τι project καταπιάνεστε αυτή την περίοδο;
Με την Αννα Βίσση, της οποίας ολοκληρώνουμε τη διεθνή ηχογράφηση, με 12 νέα Αγγλόφωνα τραγούδια.
Στους παραγωγούς του δίσκους περιλαμβάνονται οι Glen Ballard, Dave Stewart των Eurythmics, Patrick Leonard, Sly & Robbie και Αλεξ Παπακωνσταντίνου...

Πως γνωριστήκατε με την Αννα Βίσση και τι σ' έκανε να συνεργαστείς μαζί της; Τη γνώρισα μέσω ενός φίλου που ηχογραφούσε μαζί της στο Λος Αντζελες. Από εκείνη τη στιγμή και μετά περάσαμε τους επόμενους μήνες δουλεύοντας μαζί. Τώρα η  MJMG εκπροσωπεί την Αννα στην παγκόσμια αγορά

Ποιά ήταν τα μυστικά της μίξης και της παραγωγής στο άλμπουμ της Αννας;
Δεν υπάρχουν μεγάλα μυστικά. Είναι μια εξαιρετική καλλιτέχνης μ’ ένα μοναδικό χάρισμα ως τραγουδίστρια. Ένας εξαιρετικά ταλαντούχος άνθρωπος. Δουλεύοντας μαζί της ήταν μια από τις κορυφαίες στιγμές της ζωής μου.

Σε είδαμε και στο foH των συναυλιών της. Πως ήταν η εμπειρία από Ελληνικό Live;Εχω κάνει την ίδια δουλειά πολλές φορές στο παρελθόν για τους Jackson Browne, Don Henley, Jaguares και Fleetwood Mac. Είχαμε μερικές δυσκολίες στις πρόβες, όμως οι συναυλίες ήταν φανταστικές. Ο Αρης, ο ηχολήπτης που συνεργάστηκα, ήταν σπουδαίος και όλα πήγαν καλά. Νομίζω ότι οι θαυμαστές της Αννας στην Ελλάδα πραγματικά το χάρηκαν.

Συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στους συνεργάτες του, αλλά και στους φίλους που πρόλαβε κι έκανε στα μέρη μας...


Ενα σύντομο who is who του Greg Ladanyi
Πρόκειται για έναν από τους πιο σημαντικούς και αναγνωρίσιμους ανθρώπους της χρυστής εποχής της μουσικής βιομηχανίας και των στούντιος στα 80's και 90's. Στην καριέρα του ως μηχανικός ήχου και παραγωγός έχει συνεργαστεί με πάρα πολλούς καλλιτέχνες και μπάντες πρώτης γραμμής και έχει κερδίσει κάμποσες διακρίσεις με σημαντικότερη όλων το βραβείο Grammy του 1983 για την κατηγορία Best Engineered Recording για το άλμπουμ Toto IV των Toto. Επίσης ήταν ο παραγωγός 6 άλμπουμ του Jackson Browne (μεταξύ των οποίων τα “Running on Empty”, “Holding Out”, και “Lawyers in Love”), 4 άλμπουμ των Toto (μεταξύ των οποίων βεβαίως και το  “Toto IV”), 3 άλμπουμ του Don Henley (ανάμεσά τους και το “Building the Perfect Beast”), 2 άλμπουμ των Fleetwood Mac (“Fleetwood Mac Greatest Hits” και “Behind the Mask”), του κορυφαίου άλμπουμ “Starfish” των The Church, του “See the Light” του Jeff Healey και του “Bajo el Azul de Tu Misterio”των Jaguares. Η τελευταία του δουλειά, ήταν το Απαγορευμένο’ της Αννας Βίσση.

Συμμετέχοντας ενεργά πάνω από 40 χρόνια στη μουσική βιομηχανία, ο Ladanyi είχε συνολικά 16 υποψηφιότητες για βραβείο Grammy, ενώ προτάθηκε απευθείας 3 φορές. Κέρδισε το Grammy το 1982 για την κατηγορία Best Engineered Recording με το “Toto IV” των Toto, ενώ προτάθηκε ως παραγωγός της χρονιάς για το “The Boys Of Summer” του Don Henley και για το “Bajo el Azul de Tu Misterio” των Jaguares, στα πρώτα ετήσια Latin Grammy Awards. 

Τα τελευταία χρόνια, ο Greg ήταν ο ιδρυτής και ιδιοκτήτης γκρουπ εταιριών MJMG (Maple Jam Music Group), που έχουν ως αντικείμενο το management, την παραγωγή, τη διακίνηση και την προώθηση μουσικής και συγκροτημάτων. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εταιρία MJMG μπείτε σ’ αυτό το site www.maplejammusic.com