Ξέρουν ότι τους λατρεύουμε γι’ αυτό και πάτησαν και πάλι το πόδι τους σε ελληνικό έδαφος. Το Tiger Lillies Freakshow είναι η πρώτη ολοκληρωμένη παραγωγή του Θεάτρου Badminton που έγινε για τα 20 χρόνια του αγαπημένου λονδρέζικου ανατρεπτικού συγκροτήματος. Η παγκόσμια πρεμιέρα του Freakshow έγινε στο Θέατρο Badminton την…Τρίτη και 13 Ιανουαρίου του 2009. Η επιτυχία της ελληνικής αυτής παραγωγής, οδήγησε την παράσταση από τότε σε μια εκτεταμένη, άκρως επιτυχημένη ευρωπαϊκή περιοδεία. Η επιστροφή της παράστασης στα μέρη μας πριν από λίγες μέρες, αποτέλεσε και πάλι, τίποτε λιγότερο από μία αξέχαστη εμπειρία.
Η κεντρική της ιδέα, που αποτελεί και το σήκουελ του Tiger Lillies Circus, γεννήθηκε από τα ομώνυμα θεάματα που παρουσιάζονταν στα μέσα του 19ου αιώνα στην Αμερική, μια εποχή χωρίς τηλεόραση και διαδίκτυο, όπου τα sideshows ή freakshows έδιναν την ευκαιρία στον κόσμο να δει από κοντά όλα τα «παράξενα» του κόσμου. Με το Freakshow οι Tiger Lillies και ο σκηνοθέτης Sebastiano Toma προσέγγισαν έναν πιο σκοτεινό κι εκκεντρικό κόσμο. H ηγετική φιγούρα του Martyn Jacques βρήκε το χρόνο και μας μίλησε...  

Συνέντευξη: Πέτρος Αντωνάκης
 

H ζωή σου είναι η τέχνη σου. Πως νοιώθεις για άλλους «καλλιτέχνες» που κάθε βράδυ προσπαθούν να γίνουν κάτι που δεν το τηρούν την ημέρα;
Αυτή είναι ενδιαφέρουσα συνέντευξη, αρκετά θεματική… Αλλά δεν είμαι σίγουρος εάν αυτό είναι αλήθεια. Πιστεύω πως οι περισσότεροι καλλιτέχνες αντανακλούν στη σκηνή αυτό που είναι την ημέρα, για παράδειγμα η Celine Dion χαχα…  

Είστε πιθανότατα η μπάντα που οι λεγόμενοι «νορμάλ άνθρωποι» πιθανόν δεν μπορούν να καταλάβουν και ποιος ξέρει, ίσως και να αντιπαθούν. Σας κάνει υπερήφανους αυτό;
Είναι ένα δίκοπο μαχαίρι αυτό όπως λένε. Μπορεί να είναι αρκετά αστείο όταν ο κόσμος σε παρεξηγεί όμως, όχι, στην τελική θα ήθελα να γίνομαι κατανοητός.  

Μου είχες πει παλιότερα πως σου άρεσε πολύ η φράση από το βιβλίο του Pascal Brukner, L’ Euphorie, που λέει «We love life too much only to want just happiness…». Σας περιγράφει τέλεια;
Αυτό είχα πει; Πρέπει να σταματήσω να πίνω όταν κάνω συνεντεύξεις! Όχι, είμαι όπως όλοι οι άλλοι, θέλω να είμαι ευτυχισμένος, όμως γνωρίζω πως είναι μη ρεαλιστικό να είμαι έτσι συνέχεια.

Σκέφτηκες ποτέ πως ίσως για ορισμένους να υπήρξατε μία τεράστια αποκάλυψη όταν σας είδαν επί σκηνής;
Ναι, το έχω σκεφτεί γιατί που το έχουν πει πολλοί και είναι υπέροχο. Πιστεύω πως το να εμπνέεις ανθρώπους είναι το καλύτερο πράγμα που μπορείς να κάνεις ως καλλιτέχνης!

Είσαι τόσα χρόνια μαζί με τους Adrian Stout και Adrian Huge. Πως τα καταφέρνετε; Δεν είστε μία «rock μπάντα» γι’ αυτό δεν πρέπει να υπάρχει πολύς εγωισμός στη μέση ε;
…Δεν είμαστε άνθρωποι, δεν έχουμε καν εγωισμό. Αυτά συμβαίνουν μόνο στο rock… Όχι, φυσικά και υπάρχει πολύ εγωισμός, όπως συμβαίνει με όλο τον κόσμο.  

Σκέφτηκες ποτέ «αρκετά πια» με τον καλλιτέχνη Martyn Jacques που βλέπεις στον καθρέφτη κάθε βράδυ;
Ορισμένα βράδια μπορεί να είναι λίγο δύσκολο να συνεχίσεις να το κάνεις. Πρέπει να είσαι γεμάτος με πίστη στον εαυτό σου για να συνεχίσεις. Πρέπει να την έχω αυτή και όντως είναι έτσι. Πιστεύω πως αυτό που κάνουμε είναι τέχνη, σπουδαία τέχνη.

Αγαπημένα συγκροτήματα;
Δεν έχω προσωπικά πολλά αγαπημένα συγκροτήματα. Ο Adrian Stout είναι ένας rock fan, αλλά εμένα μου αρέσουν τραγουδιστές και είναι όλοι τους νεκροί. Piaf, Lotte Lenya, Brel, Callas, Carusο, Flamenco και τσιγγάνοι τραγουδιστές και φυσικά Ελληνικά ρεμπέτικα και τραγούδια από τη Σμύρνη.

Σου αρέσουν ακόμα αυτά τα ελληνικά τραγούδια;
Λατρεύω να ακούω τις απόκοσμες φωνές των πεθαμένων ανθρώπων. Ζούσαν, ονειρευόντουσαν, ανέπνεαν και τραγουδούσαν από τη ψυχή τους. Σπουδαίοι τραγουδιστές και μουσικοί αφήνουν κάτι πίσω τους. Μπορούμε να θαυμάζουμε αυτή την ομορφιά.