Πριν από λίγες μέρες άνοιξαν την συναυλία των Crippled Black Phoenix στο Κύτταρο και άφησαν πολύ καλές εντυπώσεις οι βρετανοί με τις post-rock/experimental καταβολές και το υλικό από το έξοχο, στοιβαρό και heavy δεύτερο άλμπουμ τους Sing The Word Hope In Four-Part Harmony. Θελήσαμε να μάθουμε περισσότερα για τον τόσο εντυπωσιακό τους ήχο και o κιθαρίστας τους John Helps δεν μας το αρνήθηκε…
Συνέντευξη: Πέτρος Αντωνάκης
Η μουσική σας δεν είναι εύκολα κατηγοριοποιήσιμη. Μοιάζει να είναι κοντά σε αρκετά μουσικά είδη, δεν ταιριάζει όμως απόλυτα σε κάποιο. Πως θα την χαρακτήριζες εσύ;
Μάλλον θα έλεγα ότι είμαστε απλά μια ορχηστρική μπάντα. Υποθέτω ότι είμαστε μια μίξη ανάμεσα στο post rock στην ηλεκτρονική μουσική, και στο hardcore.Έχετε υιοθετήσει μια DIY λογική. Τι μπορεί να σημαίνει το DIY στον 21o αιώνα;
Σημαίνει αυτό που σημαίνει – Do It Yourself. Προσπαθούμε όσο το δυνατόν περισσότερο να κάνουμε ότι μπορούμε χωρίς να έχουμε κάποιον από πάνω μας. Εξάλλου κανείς δεν θα κάνει κάτι για να σε βοηθήσει, εκτός κι αν είναι εύκολο για αυτόν, κι μπορεί να βγάλει εύκολα και γρήγορα χρήματα από σένα. Επομένως το να προσπαθείς να κάνεις ότι καλύτερο μπορείς με τις δικές σου δυνατότητες και ικανότητες κρύβει μια πολύ πιο λογική και ενδεδειγμένη πρακτική.
Πιστεύεις ότι τώρα είναι ευκολότερο να γίνει μια DIY παραγωγή από ότι ήταν για τους Fugazi (για παράδειγμα) στην δεκαετία του 1980; Πόσο σημαντική είναι η υιοθέτηση μιας τέτοιας πρακτικής σε μια καταναλωτική κοινωνία όπως την δική μας;
Με το internet είναι πλέον πιο εύκολο να προσεγγίσεις ένα ευρύ ακροατήριο – σίγουρα. Αλλά υπάρχουν επίσης και πολλοί που προσπαθούν να κάνουν το ίδιο. Δεν είμαι και τόσο σίγουρος, είναι δύσκολη ερώτηση. Νομίζω ότι είναι ζωτικής σημασίας το ότι υπάρχουν συγκροτήματα ενεργά που προσπαθούν να κάνουν ότι καλύτερο στην άσχημη κατάσταση στην οποία μας τοποθετεί η mainstream μουσική βιομηχανία. Είναι ευτύχημα το ότι υπάρχουν συγκροτήματα που δρουν εναντίον αυτού και βρίσκουν οι ίδιοι τον δρόμο τους προς το κοινό τους. Αποδεικνύει ότι δεν χρειάζεται να ξοδέψεις χιλιάδες λίρες από τα λεφτά των άλλων μόνο και μόνο για να ακουστείς παραέξω.
Ο νέος σας δίσκος (Sing The Word Hope In Four-Part Harmony) είχε αρκετά θερμή υποδοχή από τα media. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό για εσάς;
Είναι πραγματικά καλό – πιστεύουμε ότι είναι ένα δυνατό άλμπουμ, και ελπίζουνε να έχει ανταπόκριση στον κόσμο. Ίσως το κυκλοφορήσαμε πολύ σύντομα (σε σχέση με το προηγούμενο – Not For Want Of Trying) αλλά νομίζω ότι ασχέτως με αυτό έχει όντως προκαλέσει θετική εντύπωση.
Με ποιο τρόπο έχει, κατά την άποψή σου, εξελιχθεί ο ήχος της μπάντας;
Γράφουμε τραγούδια που μας αρέσει να παίζουμε live, τραγούδια που μας συναρπάζουν. Δεν μας αρέσει να γράφουμε τραγούδια που ίσως να είναι «μεγάλα», αλλά να είναι βαρετά όταν τα παίζουμε live. Στον επόμενο δίσκο θα εξελιχθούμε κι άλλο, αλλά θα πρέπει να περιμένεις και να ακούσεις πρώτα!
Πολλοί σας συγκρίνουν με τους 65 Days Of Static. Συμφωνείς ότι υπάρχει ένας μουσικός δεσμός μεταξύ εσάς και αυτών;
Είναι ωραίο να σε συγκρίνουν με ένα συγκρότημα αλλά όχι όταν οι άνθρωποι απλά επειδή βαριούνται φαντάζονται ότι μοιάζουμε ΜΟΝΟ με αυτή τη μπάντα. Παίζουμε και οι δύο ορχηστρικά και οι δύο χρησιμοποιούμε laptops για να επεξεργαζόμαστε τα ηλεκτρονικά μας, αλλά η ομοιότητά μας νομίζω τελειώνει κάπου εκεί. Είναι πάντως πολύ καλά παιδιά και έχουμε ανοίξει κάποιες συναυλίες τους αλλά δεν μπορώ να πω ότι έχουμε τις ίδιες μουσικές κατευθύνσεις.
