Κι όμως πέρασαν τόσα χρόνια από τότε που οι Palyrria «ηλεκτρίζουν την παράδοση». Είναι μαζί από το 1996, το ντεμπούτο Χωρίς Βαρύτητα κυκλοφόρησε το 2001, και τώρα το νέο τέταρτο άλμπουμ τους είναι γεγονός. Οι Palyrria του περίφημου "Ικαριώτικου" επιστρέφουν με το Electrifying Nature, και με νέα μέλη και διεθνείς συνεργασίες αλλά και περισσότερο στίχο στα τραγούδια τους, συνεχίζουν να ψάχνουν τρόπους να ενώσουν τα παραδοσιακά ακούσματα με την παγκόσμια dance/electronica κουλτούρα. Οι εμφανίσεις τους στο εξωτερικό πολλές, οι διακρίσεις σημαντικές (1ο Βραβείο, ως καλύτερο συγκρότημα παραδοσιακής μουσικής στη Διεθνή Έκθεση KOTFA 2007 στη Σεούλ της Κορέας) και οι guests, διεθνείς και έλληνες σημαντικοί. Οι Max Wright και DJ Panko των μοναδικών Ojos de Brujo (Ισπανία), ο Κουβανός Kumar με ένα καυστικό σχόλιο για τα γεγονότα του Δεκέμβρη 2008, ο Αυστριακός δεξιοτέχνης του hurdy gurdy Matthias Loibner, ο γνωστός από τους Mode Plagal, Ρουμάνος Florian Mikuta…  Και φυσικά ήταν ώρα να μας μιλήσουν για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον τους.

Συνέντευξη: Πέτρος Αντωνάκης


Περιμένατε ποτέ να διανύατε μία απόσταση δέκα χρόνων και να μετράτε δισκογραφικά τέσσερα άλμπουμ; Σας εκπλήσσει αυτό το γεγονός ή το βρίσκετε φυσιολογικό;  
Έχουμε την αίσθηση πως κινηθήκαμε σε φυσιολογικά πλαίσια από άποψη παραγωγικότητας σε άλμπουμ αν και δεν παύει να μας εκπλήττει το γεγονός ότι κάναμε ήδη τόσα. Τώρα, αν προστεθούν και διάφορα remix που κάναμε για λογαριασμό άλλων ή λοιπά στουντιακά εγχειρήματα, όπως το να αλλάζουμε κάποιες ενορχηστρώσεις σε κομμάτια μας για τα live ή για τις συλλογές, μπορεί κανείς να συμπεράνει πως η δεκαετία παρήλθε αρκετά δημιουργικά. Εξ άλλου η κυκλοφορία ενός άλμπουμ δεν είναι απαραίτητα αυτοσκοπός ενός group ανά έτος ή διετία, αλλά πρέπει να είναι η πρόταση, το καταστάλαγμα και η ωρίμανση ιδεών όταν υπάρχουν, καθώς και το πού και πώς πρόκειται να υπάρξουν. Θα μπορούσαμε να έχουμε ίσως ένα ακόμη άλμπουμ εκεί γύρω στο 2008, αν κρίνουμε από υλικό που έχουμε ήδη από τότε και παραμένει ανέκδοτο, αλλά, εκείνη τη χρονιά κινηθήκαμε πολύ on the road, συναυλίες, ταξίδια κι ως εκ τούτου προτιμήσαμε την δισκογραφική αποχή μιας και κάτι τέτοιο ήταν πρακτικά ανέφικτο.

Πως αντιμετωπίσατε το Electrifying Nature; Ως ένα ακόμα σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα σας ή ως κάτι που θα πρέπει να σας δώσει νέα ώθηση;
Το Electrifying Nature είναι για εμάς ένας πολύ ιδιαίτερος δίσκος. Σηματοδοτεί την αρχή μιας καινούργιας πορείας, ενώ ταυτόχρονα είναι και το απόσταγμα όλων όσων μάθαμε και μας επηρέασαν τα τελευταία δέκα χρόνια. Το καινούργιο οφείλεται στο γεγονός ότι η μπάντα άλλαξε αρκετά μέλη και τα νέα παιδιά φέρανε φρέσκιες ιδέες και ανοίξανε καινούργιους μουσικούς ορίζοντες. Από την άλλη οι παλιότεροι, έχοντας διανύσει μία σημαντική πορεία, ξέραμε καλά τι θέλαμε να κρατήσουμε από το παρελθόν και τι έπρεπε να αλλάξουμε για να έχει νόημα να συνεχίσουμε. Αυτό που μας δίνει δύναμη να συνεχίζουμε είναι ότι αισθανόμαστε πως έχουμε ακόμα πολλά να δώσουμε. Όμως αν δεν έχεις κατανοήσει το παρελθόν σου δεν μπορείς να σχεδιάσεις σωστά το μέλλον σου και για αυτό το Electrifying Nature ήταν μία προσπάθεια ενδοσκόπησης αλλά και αναγέννησης, εξ ου και η ιδιαιτερότητά του.  

Το άλμπουμ μοιάζει να φτιάχτηκε για να παίζεται live. Προτιμάτε την αμεσότητα από την «τελειομανία» του studio;
 Δεν τίθεται θέμα προτίμησης. Αναφέρεσαι σε δύο κόσμους που έχουν ξεχωριστές λειτουργίες. Πιστεύουμε ότι κανένα συγκρότημα δεν μπορεί να είναι ολοκληρωμένο χωρίς να έχει κατακτήσει σε κάποιο βαθμό και το studio και το live. Από τη μία πλευρά το live έχει το άμεσο αντίκτυπο στο κοινό, αυτή τη φοβερή ανταλλαγή ενέργειας και είναι ουσιαστικά η καθημερινότητα κάθε μουσικού, ενώ το studio είναι η παρακαταθήκη που αφήνεις πίσω σου. Από εκεί βγαίνει η δουλειά που όλοι ευελπιστούμε ότι θα μείνει όταν εμείς δεν θα είμαστε εδώ, πόσο μάλλον πάνω στο πάλκο. Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι είναι δύο αλληλένδετοι κόσμοι που αλληλοσυμπληρώνονται.



Πόσο δύσκολο ήταν να γράψετε για πρώτη φορά δικούς σας στίχους; Πόσο άλλαξε αυτό τον τρόπο λειτουργίας σας αλλά και τον τρόπο που παίζετε;
 Αν και δεν έγινε τώρα για πρώτη φορά - να θυμίσουμε το τραγούδι "Κύμα" στο άλμπουμ Palyrria ήταν το πρώτο με δικούς μας στίχους - είναι όμως αλήθεια πως τούτη τη φορά το επιχειρήσαμε σε μεγαλύτερη κλίμακα γιατί νοιώσαμε αυτή την επιπλέον έκφραση ως ζητούμενο μέσα στις καινούριες μας συνθέσεις. Είτε γιατί ήλθε στη μπάντα ο Misha που είναι mc οπότε τα κείμενα και οι ρίμες αποτέλεσαν μια νέα πραγματικότητα, είτε γιατί και ο Tsiko γράφει στίχους, είτε γιατί η Λόλα, που είναι επίσης νέο μέλος, μπορούσε με τη φωνή της να ερμηνεύσει με έναν τρόπο ώστε όλα αυτά να συνυπάρξουν μέσα στον καμβά των Palyrria, ίσως και για λόγους αυτοπροσδιορισμού - θέλαμε να τα πούμε και ν' ακούγονται ως τραγούδια - το κάναμε κι έγινε λοιπόν. Φυσικά δεν αφήσαμε έξω και αυτό που ως τώρα ήταν γνώριμο για μας, δηλαδή κάποιες επιλογές στίχων από την παράδοση ή τα καθ' αυτό οργανικά κομμάτια. Δεν έχει αλλάξει κάτι στον τρόπο που δουλεύουμε, ίσα-ίσα που με πολύ ενδιαφέρον βλέπουμε προς αυτή την κατεύθυνση.

To electro-world fusion σας δεν θα έπρεπε να έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στην ελληνική σκηνή ή μήπως ζητάμε πολλά; Γιατί πρέπει να σας εκτιμούν περισσότερο ως εξαγώγιμο υλικό;
Η παραδοσιακή μουσική ως μουσικό είδος εμπεριέχει ένα παράδοξο. Στο τόπο καταγωγής της είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό, συνηθισμένο, ίσως κάτι που χαρακτήριζε την παλαιά τάξη πραγμάτων και για αυτό πολλοί τη σνομπάρουν ως πεπαλαιωμένη και ντεμοντέ. Αντίθετα σε οποιονδήποτε άλλο τόπο είναι κάτι το εξωτικό, το ασυνήθιστο, που έχει μεγάλη βαρύτητα κυρίως επειδή σου ανοίγει ένα παράθυρο στα ήθη και τα έθιμα άλλων λαών και πολιτισμών. Ως εκ τούτου τραβάει το ενδιαφέρον αμέσως γιατί είναι ένας τρόπος να ταξιδέψεις σε άλλους τόπους. Αυτό που εμείς προσπαθούμε να κάνουμε είναι να αναδείξουμε αυτές τις ποιότητες της παραδοσιακής μουσικής που είναι διαχρονικές και να τις εντάξουμε στη σύγχρονη πραγματικότητα. Ο λόγος για τον οποίο το πείραμα αυτό είναι, κατά γενική ομολογία, πετυχημένο είναι το γεγονός ότι η παραδοσιακή μουσική είναι εκ φύσεως διαχρονική. Είναι η μόνη μουσική που έχει δημιουργηθεί εκτός μόδας, ή οποιασδήποτε βιομηχανίας και για αυτό κουβαλάει ποιότητες και αλήθειες που πηγάζουν απ’ ευθείας από τον ανθρώπινο ψυχισμό. Ως εκ τούτου πιστεύουμε ότι δεν πρόκειται να χάσει ποτέ την σχέση της με την καθημερινότητα και αν τα δικά μας νεοελληνικά σύνδρομα δεν μας αφήνουν να το κατανοήσουμε αυτό ... ευτυχώς υπάρχουν πολλοί άλλοι εκεί έξω που του δίνουν την πρέπουσα σημασία.

Ποιο είναι το σημαντικότερο μάθημα που έχει πάρει το συγκρότημα μέσα απ’ αυτή την πορεία;  
Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη ερώτηση, γιατί είναι αναμφίβολο ότι παιδεύεσαι, επεξεργάζεσαι και μαθαίνεις από κάθε τι που αποτελεί το βίο και την πολιτεία του συγκροτήματός σου και πολλά απ' αυτά είτε επιδρούν διαφορετικά στον καθένα μας, είτε ερμηνεύονται λίγο διαφορετικά βάσει χαρακτήρων. Η συνύπαρξη μεταξύ μας και οι αποφάσεις πάνω σε επιλογές που πρέπει να κάνουμε, είναι συνήθως τα ζωτικά ζητήματα απ΄ όπου παίρνουμε μαθήματα και προϋποθέτουν μια κάποια αυτογνωσία, ευσυνειδησία και διάκριση από μέρους μας γιατί υπάρχουν και πολλές άσχετες καταστάσεις, ιδιοτέλεια, προχειρότητα και υπερ-φιλοδοξίες μέσα στο λεγόμενο showbiz που μπορεί να σε αποπροσανατολίσουν. Πάντως πιστεύουμε πως το μεγαλύτερο μάθημα για όλους μας είναι η οντότητα της ίδιας μας της μπάντας, το καλλιτεχνικό της έργο, αυτά που έχουμε κάνει, αυτά που σημαίνουν για τη μουσική κατάσταση και κυρίως το βάρος της ευθύνης (αν μπορεί να ειπωθεί), για παραπάνω.  

H μουσική σας πατάει στην παράδοση. Πρόσφατα έγινε πρόταση να διδάσκεται το μάθημα της Ιστορίας ως προαιρετικό στα σχολεία. Ποια είναι η γνώμη σας; 
Εντάξει, από έμπνευση οι "φωστήρες" της παιδείας μας άλλο τίποτε, διότι μόνο αυτοί γνωρίζουν και εισηγούνται πώς να γίνουμε εμείς και τα παιδιά μας εξυπνότεροι, γνωστικότεροι, πιο ευγενικοί με τους γείτονες, πιο ευρωπαίοι τέλος πάντων, χωρίς μαθησιακές εμπάθειες και ιστορικούς φανατισμούς! Λές κι άμα γνωρίζεις από ιστορία του τόπου σου, του λαού σου, την ιστορία των άλλων λαών, την ιστορία της ανθρωπότητας, κρύβεις μέσα σου έναν άγριο, έναν φονταμενταλιστή. Αυτά είναι φαιδρότητες, όπως και άλλες τέτοιου τύπου προτάσεις αναμόρφωσης και εκσυγχρονισμού της άμοιρης νεο-παιδείας μας, αυτής με τις 200 λέξεις όλες κι όλες, με τα απίστευτα κενά σε σύνθεση, επιστημονική τεκμηρίωση και κριτική ικανότητα. Η ιστορία στη μορφή του σχολικού εγχειριδίου και γενικότερα όπως γράφεται, διδάσκεται, χρησιμοποιείται και παραχαράζεται παγκοσμίως, σίγουρα δεν είναι ο πιο έγκυρος τρόπος για να βγουν απολύτως ασφαλή συμπεράσματα, όμως κανείς δεν είπε πως συγκρίνοντας, διασταυρώνοντας και κυρίως διατηρώντας την πρόσβαση στις πηγές, στις μνήμες, στην ιστορική συνείδηση αυτό δεν σε φέρνει κοντά στην αλήθεια.