Μιλάμε για το αυθεντικό γυναικείο punk συγκρότημα. Αυτό που έφτιαξαν οι Viv Albertine , Palmolive, Ari Up, Kate Korus και Tessa Pollitt. Αντί να τρομάξουν εκείνες στην “White Riot” tour όταν το '77 έπαιξαν support των Clash, τρόμαξε το βάρβαρο αντρικό κοινό. Με την απίθανη leader Ari Up να είναι στα 14 της, άντε βία 15. Την ώρα που άλλοι έπαιρναν τον δρόμο των δισκογραφικών, εκείνες παρέμεναν ανένταχτη περίπτωση, διώχνοντας μακριά τους Α&R των εταιριών. Τελικά θα έρθει το ιστορικό Cut του 1979, το κλασικό παράδειγμα πως πλέον... είχαν βαρεθεί το punk και κοίταζαν κατά Τζαμάικα μεριά... Εκεί πήρε και πήγε η Ari Up τα απίστευτα μακριά μαλλιά της όταν διαλύθηκαν το ’82 και δεν το μετάνοιωσε ποτέ αφού ξαναγεννήθηκε. Το 2005 το συγκρότημα ξαναφτιάχτηκε με νέα σύνθεση (ντράμερ πλέον είναι η κόρη του Paul Cook των Sex Pistols, Hollie!) και το Trapped Animals τις επανέφερε στην δισκογραφία. Πριν εμφανιστούν για πρώτη φορά στην Ελλάδα στις 25 Μαίου, η Ari Up προσπάθησε μέσω mail να δώσει απαντήσεις στην τριπλέτα γυναίκα/punk/Τζαμάικα...

Συνέντευξη: Πέτρος Αντωνάκης

 

Τελικά πόσο επικίνδυνο ήταν να παίζεις live στα ‘70s; Και πως μπορούσε να αντιμετωπίσει όλη αυτή την κατάσταση ένα μικρό κορίτσι;
Δεν τελείωσα το σχολείο… Ήμουν 14 χρονών και περιόδευα. Ήταν πολύ επικίνδυνες και βίαιες εποχές. Ήμουν ένα παιδί της επανάστασης...

Όμως όλη η punk σκηνή έδειξε σεβασμό στο πρόσωπό σου...
Ναι, αυτό είναι αλήθεια...

Οι Slits είχαν μοναδικό χιούμορ, την ίδια στιγμή όμως ήταν και σοβαρές. Αυτό μπέρδευε το κοινό; Ακόμα και σένα;
Ναι αυτό συμβαίνει, και είμαστε έτσι ακόμα και σήμερα. Εάν μπερδεύει κάποιους, το αφήνουνε όπως έχει... Με εμάς δεν συμβαίνει αυτό πάντως.

Το να παίζεις punk reggae στα 70s ήταν τόσο πρωτοποριακό. Γιατί αυτό το fusion σταμάτησε να εξελίσσεται;
Αυτό είναι ένα σπουδαίο θέμα για συζήτηση και μία τέλεια ερώτηση. Χρειάζεται όμως ένα ολόκληρο βιβλίο για να απαντήσεις και είναι σα να ανοίγεις μία κονσέρβα γεμάτη από σκουλήκια. Αυτό θα μας οδηγήσει σε πολλές διαφορετικές συζητήσεις. Όταν θα σε δω θα σου πω...

Γιατί μετακόμισες στην Τζαμάικα; Ήταν μία αποκάλυψη για σένα;
Ναι, είναι πολύ αλήθεια. Και συνεχίζει να είναι μία αποκάλυψη…

Ακόμα ο κόσμος δεν καταλαβαίνει τη reggae μουσική και τη δύναμή της έτσι δεν είναι;
Σωστά... Θα ήθελα να σε γνωρίσω (!!!)

Θυμώνεις ίσως όταν ορισμένοι περιμένουν από εσάς να κάνετε ή να λέτε ακόμα «extreme» και «punk» πράγματα;
Και ναι και όχι… Εξαρτάται… Δύσκολο να στο εξηγήσω γραπτώς…

Υπήρξε στιγμή που έχασες το ενδιάφερον σου για τη μουσική;
Η μουσική πέθανε στη Δύση και την δεκαετία του ’80. Αυτός είναι ένας λόγος ακόμα που το «έσκασα» για την Τζαμάικα...

Πόσο σεξιστική είναι η μουσική βιομηχανία σήμερα;
Πάρα πολύ… Και είναι περίεργο που δεν έχει αλλάξει καθόλου όσο αφορά τις γυναίκες…

Τι σου λένε οι νεώτεροι fans όταν σε συναντούν;
Αυτό είναι το υπέροχο της υπόθεσης. Το καλύτερο είναι αυτό που λένε τα νεαρά κορίτσια πως έφτιαξαν μία μπάντα εξαιτίας μας και πως αλλάξαμε τη ζωή τους για πάντα. Και μας αρέσει που μας αγαπάνε τα αγόρια, γιατί τα αγαπάμε και εμείς...

Το Trapped Animals αναφέρεται σε όλους εμάς;
Ναι, ακριβώς. Αλλά μπορείς και να το ερμηνεύσει όπως θέλει ο καθένας…

Ονόμασε ένα αληθινό punk συγκρότημα ή γυναίκα καλλιτέχνη που συνεχίζει μέχρι σήμερα;
Εμένα… Είμαι η reggae ειδικός...

Clash ή Sex Pistols;
Και τους δύο…