Blind Guardian, Live @ Fuzz, Παρασκευή 6 Μαίου...
Έχουν περάσει κιόλας τρία χρόνια από την περασμένη επίσκεψη των Blind Guardian στη χώρα μας, όταν και εμφανίστηκαν πριν τους Heaven and Hell στο Rocking Athens Festival. Aν για άλλες μπάντες το διάστημα αυτό μοιάζει φυσιολογικό, για τους Guardian φαίνεται συγκριτικά μεγαλύτερο κι αυτό γιατί η σταθερή συναυλιακή μας σχέση μαζί τους βρίσκεται ήδη στην τρίτη δεκαετία της! Ακόμα και στα "πέτρινα" συναυλιακά χρόνια στην Ελλάδα, όταν οι συναυλίες αποτελούσαν σχεδόν αξιοπερίεργο γεγονός οι Blind Guardian μας επισκέπτονταν συχνά χτίζοντας έτσι μια σχέση που ο χρόνος όχι απλά δεν έχει φθείρει αλλά έχει δυναμώσει. Διόλου παράξενο λοιπόν που το βράδυ της Παρασκευής της 6ης Μαίου, στην πρώτη από τις δύο εμφανίσεις τους, το Fuzz ήταν ασφυκτικά γεμάτο! Και κινδυνεύοντας να γίνουμε κλισέ, σε μια εποχή που οι συναυλίες είναι πια τόσες πολλές και τα οικονομικά περιθώρια τόσο στενά ώστε κάθε συναυλία να αποτελεί ένα στοίχημα, είναι ιδιαίτερα ευχάριστο να βλέπεις το στοίχημα αυτό να κερδίζεται!
Ένα ακόμα στοίχημα που έπρεπε να κερδιθεί ήταν αυτό των εντυπώσεων. Οι Γερμανοί έχουν ήδη στις αποσκευές τους έναν εξαιρετικό δίσκο, αλλά θα μπορέσουν να δώσουν μια εμφάνιση ικανή να μετριάσει τις ανάμικτες εντυπώσεις από την τελευταία τους εμφάνιση όπου είχαν παρουσιαστεί μάλλον ''επαγγελματικοί" και κουμπωμένοι; Η απάντηση δόθηκε με τον καλύτερο τρόπο επί σκηνής! Με την εμφάνιση δύο Warlock στις πλαϊνές οθόνες (δεν ξέρω τι είναι οι Warlock, όμως ο διπλανός μου ήταν σίγουρος πως λέγονται έτσι οι δύο φιγούρες των πολεμιστών που εμφανίστηκαν. Warlock λοιπόν! Άμα θέλετε διαψεύστε με!) . Οι Guardian εμφανίζονται στη σκηνή με το "Sacred Worlds" από τον τελευταίο τους δίσκο '' At The Edge of Time'' και είναι φανερό από την αρχή πως έχουμε να κάνουμε με ένα συγκρότημα πολύ πιο ανεβασμένο απ΄την τελευταία φορά! Ο ιδιαίτερα ενθουσιώδης κόσμος απαιτεί το "Nightfall" για τη συνέχεια - από το αριστουργηματικό "Nightfall in Middle Earth" του '98 - και ο τραγουδιστής Hansi Kursch μας κάνει το χατίρι καθώς "δικαιούμαστε μιας παραγγελιάς για απόψε" όπως είπε. Ο Hansi λοιπόν! Πράγματι αποδείχθηκε πρωταγωνιστής της βραδιάς, όχι μόνο με τα φωνητικά του αλλά και με το χιούμορ του και την επικοινωνία του με το κοινό. Ο τρόπος που προλόγιζε κάθε κομμάτι ήταν ισόποσα υποδειγματικός, ξεσηκωτικός και διασκεδαστικός!
Αφού εξύμνησε το ελληνικό φαγητό που τίμησαν δεόντως πριν τη συναυλία, προειδοποίησε τις μπροστινές σειρές για τις παρενέργειες (!) και μας εξήγησε πως δε θα είναι ιδιαίτερα κινητικός απόψε (βέβαια, ποτέ δεν ήταν το δυνατό του χαρτί αυτό!). Μετά το "Nightfall" o κόσμος πήρε αέρα και συνέχισε τις απαιτήσεις, αυτή τη φορά ζητώντας το "Majesty". "Είπαμε, ένα χατίρι θα κάνουμε μόνο" είπε ο κεφάτος τραγουδιστής. ''Κι ότι πω είναι νόμος. Σας κρατάω στο χέρι μου. Το αριστερό. Δε θέλετε να ξέρετε για το άλλο μου χέρι!". Πράγματι, δε θέλουμε! Τελικά ο κόσμος καταφέρνει να τον "λυγίσει" κι έτσι ακούμε το "Μajesty" ενώ η συνέχεια έρχεται ''πιο Τολκιενική, όπως είχαμε προγραμματίσει. Ήταν καλό πρόγραμμα, πριν μας το κάνετε θάλασσα!". Μετά από μια σύντομη εξήγηση της ιστορίας του Fingolfin (από το βιβλίο "Silmarillion" που ενέπνευσε το "Nightfall....") που ακούγεται το ίδιο μπερδεμένη με το κανονικό διήγημα (και μου αρέσει ο Τόλκιεν. Όχι, αλήθεια!) μπαίνουμε στο "Time Stands Still (At the Iron Hill)" με τον κόσμο να συμμετέχει εν χορώ για μια ακόμη φορά. Το ίδιο φυσικά γίνεται όταν πληροφορούμαστε πως είναι κάποιος έχει γενέθλια οπότε το υποχρεωτικό happy birthday γεμίζει το Fuzz "Σήμερα γίνεται 18" είπε ο Hansi. ''Το καλό είναι πως δε χρειάζεται να ζητάμε πια άδεια απ'τους γονείς του. Το κακό είναι πως σήμερα πρέπει να τον πληρώσουμε!". Μα το φάντασμα του Βάγκνερ, θα πιστέψω πως οι Γερμανοί έχουν χιούμορ! Δύο τραγούδια εμπνευσμένα από το μύθο του Αρθούρου ακολουθούν, το ''Mordred's Song" και το ήσυχο "A Past and Future Secret" μήπως πάρουμε μια ανάσα (''Το ''Bard's Song" θα το παίξουμε μετά που θα είμαστε όλοι κομμάτια"). Οι ταχύτητες ανεβαίνουν και πάλι με το "Lost In The Twilight Hall" και το "Tanelorn (Into The Void)", το τελευταίο από την πρόσφατη δουλειά τους και εμπνευσμένο από τον χαρακτήρα Elric του Michael Moorcock.
Αφού ο κόσμος έχει ζεσταθεί για τα καλά όμως έχει έρθει η ώρα για τα hit! ''Valhalla" λοιπόν και το κοινό δε σταματά να τραγουδά ακόμα κι όταν έχει τελειώσει το τραγούδι υποχρεώνοντας το συγκρότημα να κοιτά με θαυμασμό! "Turn the Page" απ'το "Τwist in the Myth" και "Ιmaginations from the Other Side" για να ενθουσιάσει τον κόσμο αλλά και να κλείσει το κανονικό σετ. Στο encore ακούσαμε αρχικά το ''Wheel of Time" κι έπειτα το "Τhe Bard's Song (In The Forest)" - "το τραγούδι που θέλετε να ακούσετε οι περισσότεροι" όπως παραδέχτηκε κι ο Hansi Kusch - και φυσικά η συμμετοχή του κόσμου εδώ ήταν επιβεβλημένη και ιδιαίτερα εντυπωσιακή κάνοντας ένα ούτως ή άλλως έξοχο τραγούδι μια συγκινητική εμπειρία! Ακολούθησε το ''Hobbit" (το ακούτε κύριε Peter Jackson ; Η Enya είναι καλύτερη δηλαδή;) και τέλος το ''Mirror Mirror" φυσικά, για να μετατραπεί όλο το club σε πεδίο μάχης!
Οι Blind Guardian μας χάρισαν δύο γιορτινές ώρες, παραμυθένιες σαν τη μουσική τους. Το κοινό από τη μεριά του ήταν σίγουρα σαν μέλος της μπάντας και βοήθησε τους Guardian να βγάλουν τον καλύτερό τους εαυτό. Φεύγοντας από τη χώρα των Μάγων και των Ξωτικών, πήραμε μαζί τους λίγη από τη μαγεία τους. Η Πειραιώς έμοιαζε λες και ήταν ένα απέραντο δάσος μέχρι ο απόηχος από τα τραγούδια των Βάρδων να κοπάσει. It's a kind of Magic...!
του Μάριου Ακρίβου
