Βρετανική καθαρά η ιστορία, το ποδόσφαιρο όμως είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Όπως και ο κινηματογράφος, που δεν θα μπορούσε να πει όχι σε μία άκρως φιλόδοξη, δύστροπη, σχεδόν αλαζονική φυσιογνωμία όπως ήταν ο Brian Clough, «ο καλύτερος προποπνητής που δεν είχε ποτέ η εθνική Βρετανική ομάδα ποδοσφαίου». Το φιλμ κάνει ζουμ στις δύσκολες 44 ημέρες που πέρασε το 1974 όταν πήγε στην κυρίαρχη τότε, πρωταθλήτρια Leed United, και αντιμετώπισε ένα σωρό δυσκολίες και κυρίως την αρνητική στάση των παικτών προς το προσωπό του. Λογικό, αφού στην πρώτη προπόνηση τους είπε να πετάξουν όλα τα βραβεία που είχαν πάρει μέχρι τότε σ’ έναν σκουπιδοτενεκέ αφού τα είχαν «κλέψει» με το σκληρό παιχνίδι τους και δεν τα άξιζαν... Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του David Pearce, η σκιαγράφηση του χαρακτήρα του Clough, επικεντρώνεται στην εμμονή, ζήλεια, φθόνο κλπ. που είχε προς το πρόσωπο του Don Revie, προπονητή που διαδέχθηκε στην Leeds (αργότερα πήγε στην εθνική ομάδα και απέτυχε) και που μισούσε από παλιά και τις μέρες της Derby County με την οποία ο Clough είχε καταπλήξει όλο τον κόσμο. Το κακό με το φιλμ είναι πως μοιάζει περισσότερο με μία τηλεοπτικών προδιαγραφών παραγωγή παρά με ένα κινηματογραφικό project, έστω κι αν ο Michael Sheen προσθέτει ακόμα μία πολύ μεστή ερμηνεία στο ρεπερτόριό του μετά το Frost/Nixon. Ο Timothy Spall υποδύεται το δεξί του χέρι του Clough, τον Peter Taylor, ωστόσο το φιλμ είναι «προσωποκεντρικό», με τον Sheen να ανεβάζει τα στάνταρ του. Στα extras θα χαρείτε εκτός από διάφορους σχολιασμούς, making of κλπ. το featurette, Football In The Seventies που ο τίτλος μιλάει από μόνος του… 
Πέτρος Αντωνάκης
