Σκηνοθεσία: Rodrigo Cortes Πρωταγωνιστούν: Ryan Reynolds, Jose Luis Garcia Perez, Robert Paterson, Stephen Tobolowsky
Θυμάστε τα «ενός δωματίου» θρίλερ, τύπου 1408, Disturbia (Rear Window δηλαδή...), Frozen κλπ; Φανταστείτε τώρα αυτά, στην πλέον minimal έκδοσή τους, λες και η παραγωγή απαγόρεψε ρητά να πατήσει το πόδι του άλλος άνθρωπος στο σετ…
Το Buried (σε DVD και Blu-ray πλέον) μετράει αυστηρά και μόνο έναν πρωταγωνιστή τον Ryan Reynolds, συν ένα... κινητό, ένα φακό, ένα φλασκί με ουίσκι, και έναν σουγιά. Κλεισμένος σ’ ένα ξύλινο κουτί και θαμμένος λίγα μέτρα κάτω από τη γη, ξυπνάει έντρομος μέσα σ’ αυτό, προσπαθώντας να καταλάβει τι του συνέβη και γιατί βρίσκεται εκεί.
Δεν χρειάζονται τέρατα, φαντάσματα ή κοφτερά εργαλεία για να φοβηθεί κάποιος. Ταινίες και ταινίες προσπαθούν τόσο σκληρά για να δείξουν στο άβολο και αμήχανο κοινό πως γνωρίζουν τον τρόπο να του προκαλέσουν ρίγη. Το μόνο που καταφέρνουν τις περισσότερες φορές είναι ένας χαμός που χρειάζεται το λιγότερο πέντε σφουγγαρίστρες για να μπει μετά μία τάξη...
Ο αμερικανός φορτηγατζής που έχει πάει στο Ιράκ για να ξεφορτώσει εφόδια, τον παίρνει η μπάλα του πολέμου και βρίσκεται κάτω από τη γη. Μία κλίση στο κινητό τον ενημερώνει πως για να ζήσει πρέπει να βρει 5 εκατομμύρια λίτρα. Και η αγωνία κορυφώνεται λεπτό προς λεπτό... Και τελικά το Χόλιγουντ βάζει σιγά σιγά μυαλό και κατανοεί, πως ένας άντρας θαμμένος κάτω από τη γη με «όπλο» μόνο ένα κινητό, μπορεί να προκαλέσει τόση ένταση όση ένας ψυχάκιας με ένα αλυσοπρίονο ανά χείρας. Και αξίζει πολλά εύσημα ο Rodrigo Cortes, όχι μόνο γιατί διώχνει άμεσα τις αρνητικές σκέψεις τύπου «πως θα αντέξω να παρακολουθήσω ένα ολόκληρο φιλμ με έναν τύπο κλεισμένο σ’ ένα κουτί», αλλά γιατί βγαίνει ουσία από αυτή την κλειστοφοβική πρακτική.
Όσο περνάει η ώρα «σώνεται» το οξυγόνο του αρκετά πειστικού Reynolds που προσπαθεί να ενώσει τα στοιχεία που συλλέγει από τα συγκεκριμένα τηλεφωνήματα που κάνει, μιλώντας με φωνές που είτε αδιαφορούν για τη θέση του, είτε αγωνιούν, είτε ακόμα ραδιουργούν και εναντίον του. Ο μινιμαλισμός σε σφίγγει κοντά του, όπως ο Reynolds κρατάει το κινητό, και δεν επιθυμείς ούτε λεπτό να είχε περισσότερη πολυκοσμία το έργο. Το μεγάλο κατόρθωμα του Cortes που θα έχει να το περηφανεύεται για χρόνια...
