Λέτε να προκύψει σχολή Animal Collective με μπάντες να τους «ακολουθούν» κατά πόδας; Σε εποχές όπου οι κάνουλες έμπνευσης δεν ανοίγουν και εύκολα, όποιος κατασκευάζει νέους δρόμους βρίσκεται μόνιμα με πολλές «παρέες» στο κατόπι του. Οι Νεο Ζηλανδοί Ruby Suns, ακολουθούν για δεύτερο άλμπουμ τις γλυκές και συγχρόνως ιδιαίτερα σμιλευμένες μελωδίες, τους ηλιόλουστους τροπικούς ήχους, την αίσθηση πως εδώ καλλιτεχνούμε με pop εργαλεία στα χέρια. Αν και γλιτώνουν την κατηγορία της «αντιγραφής», αυτό που θα πρέπει να τους νοιάζει είναι πως η synth/tropicalia τους δεν καταλήγει διασκεδαστική, παρά μόνο στριφογυρίζει χωρίς να δείχνει την προοπτική της. Την ακούς ξανά και ξανά και δεν κατανοείς που υπάρχει η χάρη και η ουσία σ’ αυτήν προσπάθεια. Πάλι καλά που διαθέτει ειλικρίνεια...
Λέτε να προκύψει σχολή Animal Collective με μπάντες να τους «ακολουθούν» κατά πόδας; Σε εποχές όπου οι κάνουλες έμπνευσης δεν ανοίγουν και εύκολα, όποιος κατασκευάζει νέους δρόμους βρίσκεται μόνιμα με πολλές «παρέες» στο κατόπι του. Οι Νεο Ζηλανδοί Ruby Suns, ακολουθούν για δεύτερο άλμπουμ τις γλυκές και συγχρόνως ιδιαίτερα σμιλευμένες μελωδίες, τους ηλιόλουστους τροπικούς ήχους, την αίσθηση πως εδώ καλλιτεχνούμε με pop εργαλεία στα χέρια. Αν και γλιτώνουν την κατηγορία της «αντιγραφής», αυτό που θα πρέπει να τους νοιάζει είναι πως η synth/tropicalia τους δεν καταλήγει διασκεδαστική, παρά μόνο στριφογυρίζει χωρίς να δείχνει την προοπτική της. Την ακούς ξανά και ξανά και δεν κατανοείς που υπάρχει η χάρη και η ουσία σ’ αυτήν προσπάθεια. Πάλι καλά που διαθέτει ειλικρίνεια... 
