Oι Tom Rowlands και Ed Simons, όταν εμφανίστηκαν προειδοποιούσαν τον ακροατή ότι το Νέο Rock είχε καταφθάσει και έπρεπε να πάρει χαμπάρι ότι μπορούσε να επιβιώσει κάτι που θα ήταν ανεξάρτητο από το blues, την εφηβική ανησυχία και τον κοινωνικό σχολιασμό που το punk/rock είχε στηρίξει την ύπαρξή του. Από την ευφορία στο μουδιασμένο νιχιλισμό και από εκεί στην cool vibe μελαγχολία, τα άλμπουμ τους έψαχναν την μπιτάτη Ιθάκη τους, και συνέχισαν να το κάνουν ακόμα και σε εποχές που τα φαινόμενα δεν ευνοούσαν τα ηλεκτρονικά ταξίδια. Έτσι απέναντι στα κοσμογονικά Exit Planet Dust, Dig Your Own Hole, Surrender και το ιδιαίτερα καλό Come With Us, προστέθηκαν τα πιο συμβατικά και αμήχανα Push The Button και We Are The Night. Αλήθεια, ποιοι μπορούν να σταθούν απέναντί τους δισκογραφικά και να παραθέσουν έναν ανάλογα υψηλό μέσο όρο απόδοσης; Ώρα για ανανέωση κυττάρων; Φυσικά. Και είσαι πραγματικά πολύ μάγκας όταν το κάνεις χωρίς κάποιο “in your face” track κρεμασμένο στην βιτρίνα, ξέρετε κάποιο “Galvanize”, “Hey Boy Hey Girl”, κλπ., αλλά και χωρίς διάσημους guests στα φωνητικά! Δεν είναι πως δεν υπάρχει τριγύρω τρελή ιπποδύναμη (βλέπε “Horse Power”) ή πως το “Escape Velocity” δεν αποτελεί την πιο λαμπερή παραζάλη που ακούσαμε τελευταία, ένα θαύμα από «ανατολές» και «δύσεις». Είναι πως όλο το άλμπουμ δεν ψάχνει τον εύκολο beat εντυπωσιασμό, αλλά αφήνει την εξέλιξη του ενός vibe να σε πάει στο επόμενο. Χωρίς βιασύνες, χωρίς υπερβολές. Και τα “Another World”, “Dissolve” και το σαφές tribute στους Orbital, “Swoon”, σε καθιστούν πιστό οπαδό σ’ αυτή την ανάπλαση των Chemical Brothers. The Brothers Worked It Out…
Oι Tom Rowlands και Ed Simons, όταν εμφανίστηκαν προειδοποιούσαν τον ακροατή ότι το Νέο Rock είχε καταφθάσει και έπρεπε να πάρει χαμπάρι ότι μπορούσε να επιβιώσει κάτι που θα ήταν ανεξάρτητο από το blues, την εφηβική ανησυχία και τον κοινωνικό σχολιασμό που το punk/rock είχε στηρίξει την ύπαρξή του. Από την ευφορία στο μουδιασμένο νιχιλισμό και από εκεί στην cool vibe μελαγχολία, τα άλμπουμ τους έψαχναν την μπιτάτη Ιθάκη τους, και συνέχισαν να το κάνουν ακόμα και σε εποχές που τα φαινόμενα δεν ευνοούσαν τα ηλεκτρονικά ταξίδια. Έτσι απέναντι στα κοσμογονικά Exit Planet Dust, Dig Your Own Hole, Surrender και το ιδιαίτερα καλό Come With Us, προστέθηκαν τα πιο συμβατικά και αμήχανα Push The Button και We Are The Night. Αλήθεια, ποιοι μπορούν να σταθούν απέναντί τους δισκογραφικά και να παραθέσουν έναν ανάλογα υψηλό μέσο όρο απόδοσης; Ώρα για ανανέωση κυττάρων; Φυσικά. Και είσαι πραγματικά πολύ μάγκας όταν το κάνεις χωρίς κάποιο “in your face” track κρεμασμένο στην βιτρίνα, ξέρετε κάποιο “Galvanize”, “Hey Boy Hey Girl”, κλπ., αλλά και χωρίς διάσημους guests στα φωνητικά! Δεν είναι πως δεν υπάρχει τριγύρω τρελή ιπποδύναμη (βλέπε “Horse Power”) ή πως το “Escape Velocity” δεν αποτελεί την πιο λαμπερή παραζάλη που ακούσαμε τελευταία, ένα θαύμα από «ανατολές» και «δύσεις». Είναι πως όλο το άλμπουμ δεν ψάχνει τον εύκολο beat εντυπωσιασμό, αλλά αφήνει την εξέλιξη του ενός vibe να σε πάει στο επόμενο. Χωρίς βιασύνες, χωρίς υπερβολές. Και τα “Another World”, “Dissolve” και το σαφές tribute στους Orbital, “Swoon”, σε καθιστούν πιστό οπαδό σ’ αυτή την ανάπλαση των Chemical Brothers. The Brothers Worked It Out… 
